Hiç kendi kendine konuşan birine bakanı gördün mü? Ya da, göz göze geldin mi?
Kendi kendine konuşana kısaca kkk diyelim mi? Tamam. Tamam.
O kadar utanılır ki kkk.maktan, icraat halinde yakalanan sesli düşündüğünü ileri sürer. O kadar davetsiz karşılanır ki bu icraat, kendi kendine konuşan fark edilmek yerine, görülmek yerine, duyulmak yerine “yakalanır.” Kabahattir sanki, doğal karşılanır.
Yakasına yapışmış bu karşılayış.
Peki, kendi kendine konuşma’ya ne diyeceğiz? Bu son kkk’yla karışmasın. Buna kkk.mak desek? Olur. Oldu. Garip. Yazması da söylemesi de garip. Kkk.mak başlı başına garip zaten.
İlk ne zaman kkk.tun biliyor musun-İŞTE! Sonundabuldumnasılkısaltacağımı!
kkk=kendi kendine konuş olsun.
Böylece,
kendi kendine konuşmak=kkk.mak
kendi kendine konuşan=kkk.an
kendi kendine konuşma=kkk.ma olur. Güzel. Çözüm. Çözdük.
Baştan alıyorum. Almıyorum. Vakit kaybetmeyelim k.arak. Nasıl k.tum ama yeni sistemle? N’aber!
Deli sanma ne olur, k. senin de olur.Kkk.anı gören niye deli görmüşçesine rahatsız olur?
Hmm. Belki karşısındaki çok rahat olunca – ki kk.aldırmadan.k.an birinin rahatlığı üst seviyededir – öteki de nispeten kendini birden rahatsızlık kuyusuna düşmüş bulabilir.
Hmm. Belki kendisine konuşulmamasına içerliyordur, o kuyunun ta içine girer.
Hmm. Haklı olarak üzerine alınabilir. Belirsizlikten rahatsız olabilir. Dibini göremez, derinliğini bilemez kuyunun, o ses kendisine midir, yankısı mıdır. Yoksa kuyu mu kkk.uyordur. Kuyu. Kendi kendine konuşan kuyu. Kkkk.
Atlamayalım ilk ne zaman kkk.tuğunu.
Çocukken.
Bak ne yazıyorum, çocukkken.
Ne zaman ki durup kendinle bir konuşma molası versen, seni dinleyecek biri vardı,
o zamanlar.
Onu, zamanla, kaybettin.
O yüzden kendi kendine konuşanları görenler, onların yalnız.ca kendi kendilerine
konuştuklarını sanırlar.
Aslında görmezler, sadece onlardır,
molayı sana verip,
kendi kendilerini dinleyebilenler.
Aslında, belki de, dinle.n.iyorlar,
onlar.
Sana gelince,
Artık hapşırınca,
içinden dersin,
çok yaşa.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder